Η 6η Μαρτίου (Πανελλήνια Ημέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού) αποτέλεσε την αφορμή, για να ευαισθητοποιηθούμε και να ενημερωθούμε για τον εκφοβισμό και τη βία γενικότερα αλλά και να προβληματιστούμε ως προς την πρόληψη και την αντιμετώπισή τους.
Αρχικά, μέσω της προβολής οπτικοακουστικού υλικού, ήρθαμε σε επαφή με διάφορες μορφές εκφοβισμού (λεκτικός, σωματικός, κοινωνικός, ηλεκτρονικός), με στόχο να τις αναγνωρίζουμε, και προβληματιστήκαμε σχετικά με το κατά πόσο είναι ισότιμες κι αν επηρεάζουν με τον ίδιο τρόπο τον καθένα από εμάς. Ακόμη, μοιραστήκαμε προσωπικές εμπειρίες από περιστατικά εκδήλωσης σχολικής, κι όχι μόνο, βίας, διερευνήσαμε τις αιτίες πρόκλησής τους κι αναγνωρίσαμε διάφορους ρόλους μέσα σε αυτά (θύτης, θύμα, παρατηρητής).
Στη συνέχεια, μέσω της ανάγνωσης του βιβλίου “Το Αόρατο Αγόρι” της Ludwig Trudy, προσεγγίσαμε θέματα όπως η περιθωριοποίηση κι ο αποκλεισμός. Συζητήσαμε για τις στιγμές που έχουμε υπάρξει κι εμείς “αόρατοι” καθώς και για τα συναισθήματα που νιώσαμε κι αναρωτηθήκαμε αν έχουμε φέρει εμείς κάποιον/-α σε παρόμοια θέση.
Μέσα, λοιπόν, από τις συζητήσεις μας, συνειδητοποιήσαμε τη μεγάλη σημασία της παρέμβασης είτε μέσω της άμεσης και ενεργούς συμμετοχής μας στην προστασία των άλλων είτε μέσω της αναζήτησης βοήθειας από κάποιον ενήλικα (γονέα, μεγαλύτερο/-η αδερφό/-η, δάσκαλο/-α, κλπ.).
Τέλος, δημιουργήσαμε έναν δικό μας στόχο με βέλη που φέρουν μηνύματα κατά της βίας και υπέρ της συνεργατικότητας, της φιλίας, κλπ., ώστε καθημερινά να μας υπενθυμίζει την ανεκτίμητη αξία του αλληλοσεβασμού και της αγάπης προς τους συνανθρώπους μας.
